سلام م به دوستان صورتی

امیدوارم حالتون خوب باشه...

پوزش به خاطر این که دیر آپ میکنم وتازگیا هم که اصلا اپ نمی کردم

باور کنید وقت نداشتم

باید این یه سالو سختی بکشیم تا اگه خدا بخواد کنکور قبول شم

اصلا هیچوقت فکر نمی کردم  منم یه روزی انقدر بزرگ شم که کنکور بدم

ولی بالاخره این همون شترست که...

 حالا خواستید نظر بدید میام میخونم

 در کل دوستون دارم ایشالا  همیشه موفق باشید .ساله اول کنکور قبول شید

 خوش باشید .

عشقاتونم صورتی باشه

مهربون باشیدوهمیشه به یاد خدا

                                                     ♥  موفق باشید ♥                                        

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چست ؟

استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد

داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني...

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.

استاد پرسيد: چه آوردي ؟

با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به

اميد پيداكردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم.

استاد گفت: عشق يعني همين...!

شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست ؟

استاد به سخن آمد كه : به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش

كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي...

شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت .

استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين

درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالی

 برگردم .

استاد باز گفت: ازدواج هم يعني همين...!

و این است فرق عشق و ازدواج ...

آن زمان که خورشيد قلب من برای هميشه غروب کرد

آن زمان که خونی که در رگهايم جاری بود برای هميشه خشکيد

آن زمان که لبهايم برای هميشه بسته شد

آن زمان که افکارم من را تنها در ميان آسمان رها کردند

آن زمان که تنها جسمم از ميان رفت روحم به پرواز در آمد

آن زمان من مرده ام

وشب هنگام برای يک بار و آخرين بار من را در خوابت ببين

ببين که چگونه تمام استخوانهايم و تمام افکارم در گمنامی وتنهايی پوسيدند

و من از ميان رفتند

و آن لحظه من تنها يک چيز دارم

و آن خداوند يکتاست که بيشتر از هميشه به او نزديک شده

اما آنگاه مطمين باش

که برای اولين بار از نبودن تو شادانم و افسوس گذشته را نخواهم خورد

زيرا در نبود تو خداوند را در کنار خود احساس می کنم

احساسی واقعی که از تمام وجودم سر چشمه ميگيرد

کوچهايی که ميان من و تو بود از فردا نگفت

از رويای زيبای دنيا نگفت

از سبزی دست های پر محبتت هيچ نگفت

کوچه ای ساکت بود بی خروش بی عشق بود

نميدانم چرا؟

کوچه ای که ميان من و تو بود زيبا نبود

برایت به ماتم نشسته ام چشم هایم بارانی اند و دلم چون دشتی طوفان زده همیشه به انتظار آشوبی جدید ثانیه ها را می گذراند.
دست هایم از روزی که تو را از دست داده اند سرد و یخ زده یادگاری ات را نوازش میکند.
پاهایم که دیگر از در کنار تو بودن دلسد شده اند اما با این وجود جاده ی انتظار را بارها برای دیدنت طی می کنند و زبانم نیز به انتظار روزی که دیگر هیچ کسی جزمجسمه ی شیشه ای تو در را خود جای نداده و هر روز که میگذرد آرامتر می تپد.

حال ای یار بی وفای من...

فردا نیز گذشت و تو نیامدی!اما بدان اکنون بعد از مرگم روحم را نیز بر سر جاده ی ظالمانه ات بر جای قدم هایت نماز شکر به جا می آورم با وجود این که میدانم بازهم تو نمی آیی...

همیشه آشنایی شیرین بوده و وداع سخت ترین سخت ها.به هر حال هر هر آمدنی رفتنی دارد و هر آشنایی جدایی و فراموشی...